Гамілія на ўрач. Найсвяцейшай Тройцы_2018

«Вы не прынялі духа няволі, каб зноў баяцца, але прынялі Духа ўсынаўлення, у якім мы клічам: Абба, Ойча!»

Дарагія браты і сёстры! 

Тыдзень таму мы адзначалі ўрачыстасць Спаслання Духа Святога. Сёння Касцёл ўрачыста адзначае самую важную таямніцу нашай хрысціянскай веры — ўрачыстасць Найсвяцейшай Тройцы. Гэтая таямніца пераўзыходзіць наш чалавечы розум, але адначасова для нас веруючых яна з'яўляецца радасцю і надзеяй. Радасцю, бо ў веры мы пакліканы да аглядання Найсвяцейшай Тройцы ў вечнасці, да з'яднання з Богам. І сам гэты факт, што Бог пажадаў наблізіць да нас людзей гэтую таямніцу, напаўняе ўсіх нас радасцю.

Апошнім часам мы можам заўважыць вялікі прагрэс амаль ва ўсіх сферах чалавечага быту: навука, тэхніка, медыцына — усё гэта інтэнсіўна развіваецца. Жыццё не стаіць на месцы, яму ўласціва пэўнае развіцце, удасканаленне. Напэўна, калі людзям, якія жылі сто год таму ці нават больш, паказаць сучасны наш свет, то магчыма сучасная цывілізацыя іх магла напалохаць, а калі не напалохаць то вельмі здзівіць. Кампьютары, тэлефоны, аўтамабілі, архітэктура - тыя людзі можа нават аб такім і не марылі. 

Аднак нягледзячы на гэты прагрэс, які мы дасвядчаем жывучы сёння ў свеце, ні адзін вучоны не скажа вам, што ён дасягнуў вяршыні сваіх ведаў, што для яго няма нічога, чаго б ён не ведаў. У навуковым свеце існуе пэўны парадокс: з кожным новым адкрыццём, узнікаюць прадпасылкі на штосьці новае, яшчэ не адкрытае. Напрыклад у медыцыне адкрылі новы лек, але ў той самы момант узніклі новыя хваробы, на якія гэты лек ужо не дзейнічае. Шмат розных таямніцаў крыеццы ў нашым чалавечым жыцці, і большасць з іх мы не здольныя адкрыць і зразумець. Ужо само нашае жыццё з'яўляецца пэўнага роду таямніцай. 

Дарагія! Сённяшняе першае чытанне ўводзіць нас у атмасферу разважання пра Бога, які ўваходзіць у гісторыю чалавека. І гэты ўваход Бога з'яўляеццца асаблівым і унікальным. Гэта таямніца Бога, які адкрывае Сябе чалавеку. Дзесьці ў натуры чалавека ўпісана прагненне пазнаць Бога. Але сваімі сіламі чалавек няздольны спасцігнуць таямніцу Бога. Ніколі чалавецтва падобнага не дасвядчала. Бог абірае сабе народ, з якога пасля прыйдзе Збавіцель. «Ці чуў народ голас Божы, які гаварыў з агня, як ты чуў, і застаўся жывы? Або ці спрабаваў некалі Бог прыйсці і выбраць сабе народ паміж іншага народу праз выпрабаванні, знакі і цуды, і вайну, моцнаю рукою і ўзнятым плячом, і праз чыны страшныя — праз усё тое, што зрабіў для вас Пан, Бог ваш, перад вашымі вачыма ў Егіпце?» 

І вельмі важна не толькі ведаць пра гэта, як пра гістарычны факт, але значна больш важна выконваць усе пастановы наказы і запаведзі, якія даў Пан Бог: «Таму ведай цяпер і захоўвай у сэрцы сваім, што Пан ёсць Богам на небе ў вышыні і на зямлі ўнізе, і няма іншага. Захоўвай Яго пастановы і Яго запаведзі...» Стары Запавет адкрывае таямніцу аблічча Бога, які стварае чалавека, а пасля ягонага ўпадку, сярод гэтага ж чалавецтва абірае народ, ачышчае і рыхтуе яго да таямніцы Збаўлення. 

Сённяшнія словы Езуса з Евангелля адкрывюць нам праўду аб Найсвяцейшай Тройцы: «Дык ідзіце і навучайце ўсе народы, і хрысціце іх у імя Айца і Сына, і Духа Святога.» Прыйсце Езуса Хрыста, Яго збаўчыя чыны — гэта таксама таямніца, праз якую Бог кліча чалавека да шчаслівай вечнасці. Тое, што чалавекам было некалі згублена, зараз стала адноўлена, дзякуючы Езусу Хрысту і Духу Суцяшыцелю, які зышоў на веруючых ад Айца. Дзякуючы Святому Духу, як піша святы Апостал Павел, мы з'яўляемся Божымі дзецьмі і разам з Езусам Хрыстом можам усклкаць Абба, Ойча!

Дарагія! Дзякуючы натуральнаму імкненню да праўды, чалавек мае магчымасць пазнаць існаванне Бога, сваім уласным розумам. Існуе безліч сведчанняў навукоўцаў, вельмі вядомых і славутых людзей, якія ў сваёй працы, або дзякуючы сваёй навуцы, выразна бачылі існаванне Бога. Ісаак Ньютан калісьці напісаў такія словы: «Цудоўнае стварэнне космаса і бачная гармонія, якая ў ім прысутная, можа быць вытлумачана толькі тым, што гэты ж космас быў створаны паводле плану ўсебачнай і усемагутнай Асобы. Гэта маё першае і апошняе слова.» У сваю чаргу Чарльз Дарвін напісаў так: «Немагчымасць прызнаць, што ўвесь гэты вялікі і дзіўны свет, разам з намі, разумнымі істотамі з'явіўся выпадкова - гэта адзін з галоўных доказаў існавання Бога. Свет грунтуецца на заканамернасцях і ў сваіх праявах узнікае як прадукт розуму — гэта ўказвае на існаванне Творцы.» 

Але чалавечы розум ніколі не дайшоў бы да праўды Бога ў Трох Асобах, калі б гэтая таямніца не была аб'яўлена самім Богам. Таямніцу Бога, чалавек мае магчымасць пазнаваць, але ў зямным жыцці гэтае пазнанне будзе толькі частковым. Езус нам адкрывае таямніцу Найсвяцейшай Тройцы. 

Гэтая праўда змяшчаецца ў кантэксце збаўчых чынаў Хрыста і з'яўляецца плёнам любові Божых Асобаў да чалавека: любоў Айца, які паслаў свайго Сына на свет, каб мы мелі жыццё, дзякуючы Яму. У хвіліну, калі Езус прымае келіх сваёй мукі, Ён сведчыць аб любові, у якой Ён верна выконвае волю свайго Айца: «ніхто нямае большай любові ад той, калі аддае жыццё сваё за сяброў сваіх». Любоў Духа Святога, праз якую Езус ахвяраваў самога Сябе, разлітая ў нашых сэрцах, якія асвячаныя ласкаю хросту.

І мы як Апосталы, недасканала разумеючы гэтую таямніцу, часта пытаемся: «Пане, пакажы нам Айца!» Вельмі важна тут прыслухацца да адказу Езуса, які некалі свазаў апосталу Філіпу: «Хто Мяне ўбачыў, убачыў таксама і Айца. Ці не верыш, што Я ў Айцу, а Айцец ува Мне?» Гэтыя словы Езуса Хрыста нам трэба прыняць з пакораю, ведаючы што нашае пазнанне Бога абмежаванае і недасканалае, але гэта не значыць, што наш недахоп у пазнанні Бога з'яўляецца сур'ёзным бар'ерам, які перашкаджае дзейнічаць Богу ў нас. Паколькі наш чалавечы розум вельмі слабы ў параўнанні з Божай таямніцай, то пазнаць гэтую таямніцу мы можам толькі праз веру, дасведчыць яе эмпірычна датыкальна мы пакуль што не ў сілах. Але прыйдзе час, калі мы будзем мець магчымасць аглядаць таямніцу Бога тварам у твар і цешыцца гэтым усю вечнасць.

Умілаваныя браты і сёстры! Таямніца Бога ў Найсвяцейшай Тройцы, аб'яўленая Езусам Хрыстом - гэта радасць і надзея для нас, якія прагнем Бога ў сваім жыцці. Бо дзеля гэтага мы створаны, каб у сваім жыцці памятаць пра Бога і верна Яму служыць, а ў вечнасці быць з Ім з'яднанымі. І ўжо нішто не здольнае нас адлучыць ад Божай любові, якая аб'яўлена нам праз Духа Святога ў нашым Пану Езусе Хрысце і, калі мы зараз разам з Ім церпім, як кажа апостал Павел, то разам з Ім і ўславімся. Амэн. 

Чытанні: Нядзельная Літургія слова